Wierni przyjaciele znoszą wszystko, zwłaszcza moje uciążliwe zapisy w tej rzeczywistości.
O autorze
Tagi
sobota, 26 stycznia 2013

"Z zamyśleń"

Melancholia, tęsknota, smutek, zniechęcenie
są treścią mojej duszy...z skrzydły zmłamanemi
myśl ma, zamiast powietrzne przerzynać bezdenie,
włóczy się jak zbarczone żurawie po ziemi.

Cóż, że zrywa się czasem i wzlatuje w górę
z smutnym krzykiem tęsknoty do sfer, kędy słońce,
nieśćmione wyziewami ziemi, jasno gore
i gdzie szumią obłoki z wiatrami lecące?...

Złamane skrzydła lecieć nie zdołają długo,
myśl spada i pierś rani o głazów krawędzie,
i znów wlecze się, znacząc krwi czerwoną strugą
ślady swej ziemskiej drogi - i tak zawsze będzie.
   Kazimierz Przerwa-Tetmajer


"Czarna chmura"

Zgasło słońce niby senne...
ciemność wre ponura.
Gasi wszystkie blaski dzienne
czarna, groźna chmura.

We mnie, chmuro, masz szydercę,
groźb twych mi nie trzeba,
odkąd grom uderzył w serce,
grom z jasnego nieba!

Niechaj dęby chylą głowę,
rzuć na lasy trwogę!
Ja w twe łono granatowe
śmiało patrzeć mogę!

Ogień mnie nie nadaremnie
hartował - jam dzielny!
Dobrze ciśnij piorun we mnie,
jeden - lecz śmiertelny!
   Stanisław Grudziński




Eva

środa, 16 stycznia 2013


(...)To moja własna dusza mnie przyzywa.
Kiedy ktoś kocha, jego głos przez noc
płynie jak srebrna i słodka melodia.


(...)Wtedy zapomnę, na co czekasz - zdolna
tylko do myśli, że mi z tobą dobrze.


(...)Już prawie ranek. Powinieneś odejść -
a jednak nie dam ci odejść daleko:
jak ptaszek w rękach kapryśnego dziecka,
na krótką chwilę odfruwasz - a ja,
o twoją wolność miłośnie zazdrosna,
jedwabną nitką ściągam cię z powrotem,
biednego więźnia w splątanych kajdanach.


(...)O, wtedy pewnie bym zacałowała
i zapieściła cię na śmierć. Dobranoc!
   William Sheakspeare (Przekład Stanisław Barańczak), Romeo i Julia


Strofa o wolności

Potrzeba nam wolności, jak trzeba przyrody,
apostolstwa obłoków i ptaków nad krajem,
jak rzek płynących prawnym przeznaczeniem wody
i gór, co rosną w ziemi skalnym obyczajem,
jak ruchu świtów, nocy i gwiazd śród ciemności,
ruchu zmian, ruchu trwania, systemu w systemie,
jak Bogu co boskie, nam trzeba wolności
oddanej człowiekowi, by zaludniał ziemię.
   Kazimierz Wierzyński


Definicje

Kamień zaledwie podniesiony w sztukę
z powrotem wraca w gruzowisko.

Człowiek zaledwie wydobyty z gliny
na powrót w ziemię zawstydzony wraca.

Słowo zaledwie na wiatr wymówione
po chwili wielkim nadchodzi milczeniem.

Naród, gdy z szumu puszcz wykołysany,
uparcie ciosa byt z kamienia, słowa,
z ludzkiej gliny.

By trwać.
   Anna Kamieńska


***


Uczę się ciebie, człowieku.
Powoli się uczę, powoli.
Od tego uczenia trudnego
raduje się serce i boli.

O świcie nadzieją zakwita,
pod wieczór niczemu nie wierzy,
czy wątpi, czy ufa - jednako -
do ciebie, człowieku, należy.

Uczę się ciebie i uczę,
i wciąż cię jeszcze nie umiem -
ale twe serce ranne wesele,
twą troskę wieczorną rozumiem.
   Jerzy Liebert


Eva

Tagi: fragmenty
22:03, eva694
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 13 stycznia 2013